Over mij
Ik wil niet alleen dat je lekker in je vel zit. Ik wil dat je weer voelt hoeveel er mogelijk is.
Ik was 38 toen ik besloot dat ik nog één keer voor een sixpack wilde gaan.
Nou ja, één keer… Ik had er überhaupt nog nooit een gehad. En toen ik online vrouwen van mijn eigen leeftijd en zelfs veel ouder zag die met krachttraining een sterk, gespierd lichaam opbouwden, dacht ik: als zij dit kunnen, waarom zou ik het dan niet kunnen?
Dat inspireerde me enorm. Ik wilde het ook. En als ik ergens voor ga, dan ga ik er ook echt voor.
Alleen zag mijn leven er op dat moment niet bepaald uit alsof ik zeeën van tijd had om aan mijn fitnessdoelen te werken.
Ik had vijf kinderen, een drukke baan in de zorg en werkte dag-, avond- en nachtdiensten. Door co-ouderschap en de verschillende roosters van ons samengestelde gezin was het soms behoorlijk passen en meten. De ene week hadden we de kinderen, de andere week werkte ik veel. En als de kinderen er waren, was er genoeg te doen: sporten, koken, op tijd eten, alles draaiende houden.
Ik had dus helemaal geen zin om óók nog tijd kwijt te zijn aan heen en weer reizen naar de sportschool.
Mijn oplossing? Thuis trainen.
Ik ging drie keer per week naar boven, daar zat nog geen meter ruimte naast. Maar ik had gewichten, mijn programma en een doel. Meer had ik niet nodig.
Soms kwam mijn dochter mee. Soms deed mijn zoon een beetje mee of moedigden ze me aan. Dat vond ik eigenlijk alleen maar mooi. Ik wilde ze laten zien dat bewegen bij het leven hoort. Dat je voor jezelf mag zorgen en dat je niet hoeft op te geven zodra het druk wordt.
En het werkte. En hoe.
Ik bereikte resultaat, maar sloeg uiteindelijk ook door. Ik viel te veel af en was op mijn magerst ooit. Dat was niet het lichaam waar ik me het prettigst bij voelde. Ik wilde die spieren, maar niet ten koste van alles.
Toch hield ik die manier van trainen en leven een aantal jaren vol. Ik wist hoe ik doelen moest stellen, hoe ik discipline moest opbrengen en hoe ik mezelf in beweging kreeg.
Ik dacht dat ik inmiddels behoorlijk goed wist hoe voeding en training werkten.
Tot mijn lichaam op een gegeven moment anders reageerde.
Rond mijn 42e merkte ik dat ik steeds minder lekker in mijn vel zat.
Ik had veel stress, kwam aan, sliep slecht en kreeg hartkloppingen. Ik voelde me niet mezelf.
Achteraf kijk ik ook anders naar die periode. Ik combineerde een opleiding met een nieuwe baan en legde mezelf behoorlijk veel op. Ik was gewend om door te gaan, verantwoordelijkheid te nemen en dingen voor elkaar te krijgen. Ik merkte dat mijn lichaam niet eindeloos kon blijven meebewegen met alles wat ik van mezelf vroeg.
En ik dacht natuurlijk: ik weet toch zoveel over voeding? Waarom lukt het me dan niet om me weer goed te voelen?
Ik las en hoorde steeds meer over de overgang. En ergens wist ik: hier speelt waarschijnlijk meer dan alleen voeding of een paar kilo extra.
Ik herkende mezelf niet meer. Mijn lichaam veranderde, mijn nachten veranderden en mijn energie was niet meer vanzelfsprekend. Herkenbaar ;)
Je doet eigenlijk al heel veel goed. Je probeert gezond te eten, je sport, je hebt een druk leven en je neemt je verantwoordelijkheid. Je bent niet iemand die bij het eerste probleem bij de pakken neerzit.
En toch merk je dat wat vroeger werkte, niet meer hetzelfde resultaat oplevert.
Dat vond ik confronterend. Maar het werd ook het begin van een heel andere manier van naar mijn lichaam kijken.
Ik wilde niet meer terug naar de vrouw die ik op mijn 38e was
Ik wilde sterk zijn, spieren opbouwen en me prettig voelen in mijn lichaam. Maar niet meer ten koste van alles.
Dus veranderde ik mijn aanpak. Ik ging mezelf écht voeden, anders trainen en veel meer kijken naar hoe ik me voelde. Niet langer alleen naar mijn gewicht, maar naar mijn energie, slaap, herstel en gezondheid.
En dat werkte. Na ongeveer drie maanden waren zelfs de heftige PMS-klachten die ik dertig jaar had gehad verdwenen. Voor mij was dat een enorme eyeopener: goed voor jezelf zorgen kan zoveel meer opleveren dan een getal op de weegschaal.
Van zorgprofessional naar voeding- en leefstijlcoach
Na jaren in de zorg, onder andere als verpleegkundig specialist in de neonatologie, besloot ik mijn kennis en persoonlijke ervaring in te zetten om andere vrouwen te helpen.
Want ik weet hoe het voelt om veel te willen, veel te doen en gewend te zijn dat je het zelf wel oplost. En ik weet hoe confronterend het kan zijn als je lichaam verandert en je oude aanpak niet meer werkt.
En je hoeft dus niet harder te werken. Alleen anders, eigenlijk veel slimmer (en fijner!)
Mijn aanpak: sterk, energiek en lekker in je vel
Ik geloof niet in strenge diëten, jezelf uithongeren of eindeloos proberen om je lichaam onder controle te houden.
Ik help vrouwen om goed voor zichzelf te zorgen met voeding, krachttraining, beweging, slaap en herstel. Op een manier die past bij hun leven, zonder dat gezond leven een tweede baan wordt.
Het gaat niet alleen om hoe je eruitziet, maar ook om hoe je je voelt. Om sterker worden, meer energie krijgen, beter slapen en weer vertrouwen hebben in je lichaam.
En ja, daar moet je soms iets voor veranderen. Maar het hoeft niet perfect voor mooie resultaten.
Ik ben Sandra. En ik geloof dat er nog zoveel mogelijk is.
Ik ben voeding- en leefstijlcoach, voormalig verpleegkundig specialist en fanatiek krachttrainer. Ik ben nuchter, gedreven en niet van het eindeloos klagen. Ik kijk liever naar wat je wél kunt veranderen.
Ik wil je niet leren om genoegen te nemen met minder. Ik wil je laten ontdekken wat er mogelijk is als je jezelf niet langer op de laatste plaats zet.
Niet om zo slank mogelijk te worden, maar om sterk, energiek en vol vertrouwen in het leven te staan.
Want goed voor jezelf zorgen is geen luxe. Het is de basis waarop je verder kunt bouwen.